დევნილები გაურკვეველი ვადით

ომისა და მშვიდობის გაშუქების ინსტიტუტის ორგანიზებით, ქართველ, სომეხ და აზერბაიჯანელ ჟურნალისტებს საშუალება მიეცათ, 2008 წლის აგვისტოს ომის შედეგად დაზარალებული გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები მოენახულებინათ.


ძველი სოფელი - ტყვიავი

გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყვიავში დაბნელებისას მოგვიწია ჩასვლა. ირგვლივ სიმშვიდეა, თუმცა, როცა მოსახლეობას დაელაპარაკები, მიხვდები, რომ სიმშვიდე მოჩვენებითია.

აქაურები იხსენებენ, როგორ იღუპებოდნენ მათი მეზობლები. ,,რუსები როცა შემოვიდნენ, ვინც კი გზაზე დახვდათ, ყველა დაცხრილეს”, - ამბობენ ისინი. 

სოფელ ტყვიავში აგვისტოში შვიდი მშვიდობიანი მოსახლე დაიღუპა. ყვებიან, რომ ძალიან უჭირთ და სახელმწიფოსგან დხმარება მცირეა.

,,იაშიკები” დაგვირიგეს მოსავლის ასაღებად”, - ამბობენ ირონიით.

სოფელ ტყვიავის რწმუნებულის ომარ ხაბაზიშვილის განცხადებით, დახმარებები იყო და მომავალშიც იქნება, რასაც იქვე მდგომი ქალბატონების აღშფოთება მოჰყვა: ,,კარგით რა, ბატონო ომარ, ეგ დახმარება იყო?! მოგვცეს რაღაც მაგიდები და სკამები, რომელიც უკვე დაიშალა, გარდირობი პატარა, ეგ რა ,,ვეში” იყო?!“

ახალგაზრდა ქალბატონმა, რომელმაც ვინაობა არ თქვა, გვითხრა, რომ აგვისტოს ომში მისი სახლი დაიწვა: “მარტო 15 ათასი დოლარი მოგვცეს. სახლში რაც ავეჯი იყო, ყველაფერი დაგვეწვა. ელემენტარული რაღაცებიც არ მოგვცეს. იმ ფულით სახლიც ვერ ავაშენე, სხვა სახლი ვიყიდე, ის ძველი, დანგრეულია”. 

ამავე ქალბატონის თქმით, ხელისუფლება ორი თვე ჰპირდებოდა მაცივრის და სხვა საყოფაცხოვრებო ნივთების შეძენას, თუმცა დაპირება ტყუილი აღმოჩნდა. 

,,როცა მოვითხოვე დახმარება და ადგილობრივ ხელისუფლებას მივაკითხე, გავილანძღე და შეიძლება ითქვას, გარეთაც გამომაგდეს”, - ამბობს იგი.

სოფელ ტყვიავის მოსახლეობა ამბობს, რომ ხელისუფლება სხვა სოფლებს ეხმარება, თუმცა მოტივი, თუ რატომ არ ეძლევა დამხარება მათ სოფელს, ვერ დაასახელეს.

ძველი სოფელი – ტირძნისი

4 ნოემბერს გატაცებული ოთხი მოზარდის გამო ამ სოფლის სახელი ახლა ბევრმა იცის. ჟურნალისტები გატაცებული ლევან ხმიადაშვილის ოჯახში მივდივართ. ლევანის პატარა და ფანჯარასთან დგას და ნაღვლიანი თვალებით გვიყურებს. დედას არ უნდა ჩვენთან საუბარი, მაგრამ თავს ძალას ატანს.

,,არ ვიცი, რა იქნება, ან რისი იმედი მაქვს,”, - ამბობს ლევანის დედა სოფო ტეტუნაშვილი.

ნისი თქმით, ცხინვალიდან უკავშირდება ოსი ქალბატონი: ,,ქალი მთხოვს, რომ მისი შვილი, მგონი გვარად ხუბულური ალანი, გაცვალონ ჩემს შვილში”.

ლევანის პატარა და შეშინებულია და აღარსად დადის, მისი ყოველდღიური მარშუტი სახლი და სკოლაა. 

ახალი - ვერხვების უბანი

ღამეა, ტყვიავიდან ვერხვების დასახლებაში მივდივართ, შორიდან ლამაზად ჩანს მწკრივში ლამპიონები. ვერხვების დასახლება დაახლოებით ორი თვისაა. Aაქ ძირითადად ფრონეს ხეობიდან დევნილი მოსახლეობაა შესახლებული. 

ვერხვების დასახლებაში 300 კოტეჯია, რომელიც გერმანიის ხელისუფლების მიერაა დაფინანსებული. სამასივე კოტეჯი შევსებულია.

აქ სოფელ ტყვიავისაგან განსხვავებული მდგომარეობა დაგვხვდა. დევნილები დახმარებითა და კოტეჯებით კმაყოფილი არიან.  

მალვინა ჟუჟნიაშვილის  ექვსსულიანი ოჯახი სოფელ დისევიდანაა დევნილი. 

,,ორმაგი დევნილები ვართ. ჯერ ცხინვალიდან, ახლა კი დისევიდანაც წამოვედით. მხოლოდ საბუთების წამოღება მოვახერხეთ. რასაც აქ ხედავთ - მაცივარი, გაზი, სარეცხი მანქანა, ავეჯი - ყველაფერი აქ მოგვცეს”, - გვითხრა მალვინა ჟუჟუნიშვილმა.

ვერხვების დასახლებაში ელექტროენერგიისა და გაზის საფასურს 18 თვის განმავლობაში ხელისუფლება გადაიხდის.

მაგრამ როდის დასრულდება მათი დევნილობა, ამაზე პასუხს ვერავინ იძლევა...…

გულო კოხოძე, გორი

No comments:

Post a Comment

დატოვე კომენტარი