სახალხო დამცველი - საჩივრები და რეკომენდაციები

როგორ მუშაობს საქართველოს სახალხო დამცველის ოფისი, რა საკითხებით მიმართავენ და რამდენად ხშირია საჩივრები სამცხე-ჯავახეთიდან. 
“სამხრეთის კარიბჭე” საქართველოს სახალხო დამცველის მოადგილეს თათა ხუნწარიას ესაუბრა.
 

- მოსახლოების ნაწილმა არ იცის სახალხო დამცველის ფუნქცია და არ იცის როდის უნდა მიმართონ მას. თუ შეიძლება მოკლედ ამის შესახებ.

- ომბუცმენს პარლამენტი ხუთი წლის ვადით ირჩევს. მისი ძირითადი სამუშაო ზედამხედველობის, კონტროლის განხორციელებაა. ომბუცმენი აბსოლუტურად თავისუფალი ფიგურაა. მას, ფაქტობრივად, ქვეყანაში არსებული ნებისმიერი სახელმწიფო ორგანოს გაკონტროლება შეუძლია. ომბუცმენი არავისზეა დამოკიდებული. იგი წელიწადში ორჯერ, მარტსა და ოქტომბერში, მოხსენებას აკეთებს. მთელ საქართველოში სახალხო დამცველის ექვსი რეგიონული ოფისი მუშაობს – სამი დასავლეთ საქართველოში (ქუთაისი, ზუგდიდი, ბათუმი), ახლახანს გახსნილი შიდა ქართლის ოფისი (გორი), ასევე, სამცხე-ჯავახეთში (ახალქალაქი) და ქვემო ქართლში (მარნეული).

- რა პროცენტით სრულდება თქვენი რეკომენდაციები? 

- ჩვენი რეკომენდაციების შესრულების პროცენტი გასულ წელს საკმაოდ დაბალი – 11 პროცენტი იყო. წელს კი, ვნახოთ. 

- რა საკითხებით მიმართავენ ომბუცმენს? 

- ძირითადად, ჩვენთან სოციალური პრობლემებით მოდიან. ძალიან ხშირად მოგვმართავენ მსჯავრდებულები. ჩვენი მონიტორინგის დეპარტამენტი პატიმრებთან სერიოზულ სამუშაოს ატარებს. ხშირად შეზღუდული ფიზიკური შესაძლებლობების მქონე ადამიანებიც მოდიან. ძალიან იშვიათად, მაგრამ მაინც გვაქვს ბავშვების უფლებათა დაცვის საქმეები. ძირითადად, ესაა სოციალური და პოლიტიკური სამართალდარღვევები. თუმცა მე პირველ ადგილზე სოციალურ სამართალდარღვევებს დავაყენებდი. 
ჩვენთან შემოსული საჩივრების გარკვეული პროცენტი არ განიხილება, რადგან აღნიშნული საკითხები ჩვენი მანდატის ფარგლებს სცდება. მაგალითად, თუ მეზობლებს შორის არსებული დავის თაობაზე მოგვმართავენ, სამწუხაროდ, იძულებული გავხდებით, საჩივრის განხილვაზე უარი ვთქვათ. თუმცა ასეთი საჩივრები ცოტაა, რადგან ცენტრში ინფორმირებულობის დონე, ასე თუ ისე, მაღალია. რაც შეეხება რეგიონებს, აქ, რასაკვირველია, ამ კუთხით უარესი სიტუაციაა, თუმცა, მსგავსი საჩივრები ძირითადად ხანშიშესულ ადამიანებს მოაქვთ, რომელთაც ინფორმაციის მიღების ნაკლები საშუალება გააჩნიათ. მათთან ყველაფრის განმარტება თავად გვიწევს. 
ასევე, არის სიტყვის თავისუფლების უფლების დარღვევის შემთხვევებიც. დემონსტრაციის, მიტინგების გამართვის უფლების შელახვა და ა.შ. განვიხილავთ იმ ადამიანების საჩივრებსაც, რომლებიც საკუთარ თავს პოლიტიკურ პატიმრებად მიიჩნევენ. ასეთი ტიპის საჩივრებიც საკმაოდ ცოტაა. 

- რამდენად ხშირად იღებთ საჩივრებს ეთნიკური უმცირესობის წარმომადგენლებისგან? 

- არც ისე ხშირად, თუმცა, მოგვმართავენ როგორც ეროვნული, ისე რელიგიური უმცირესობის წარმომადგენლები. ძირითადად, საკითხები სადავო მიწებსა და ეკლესიებს ეხება. ასეთი ტიპის უფლებების დარღვევის საჩივრები, ძირითადად, რელიგიური უმცირესობების წარმომადგენლებს ეკუთვნით. 

- რითი ახსნით საჩივრების სიმცირეს სამცხე-ჯავახეთიდან? 

- მოსახლეობის გაუბედაობის საკითხი ძალიან სერიოზულია. სედა მელქუმიანთან ამ თემაზე მისაუბრია და მისგანაც და სხვა ადამიანებისგანაც გამიგია, რაც ძალიან მაკვირვებს, რადგან ეს პრობლემას არ წარმოადგენს არც ერთ სხვა რეგიონში და არც ცენტრალურ ოფისში. ასევე, მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენმა წარმომადგენელმა სედა მელქუმიანმა იცის და იგი ყველა მომსვლელს განუმარტავს, რომ საჩივარი შეიძლება იყოს კონფიდენციალური. თუ საჩივარზე წერია, რომ ის კონფიდენციალურია, სახალხო დამცველი ამ ადამიანის ვინაობას არავითარ სიტუაციასა და პირობებში არ გაამჟღავნებს. იმედი მაქვს, ეს ინფორმაცია მოსახლეობამდე აღწევს. მე გაკვირვებული ვარ, ჯერ კიდევ რატომ არსებობს ეს პრობლემა. 

 ქრისტინა მარაბიანი, ახალქალაქი

No comments:

Post a Comment

დატოვე კომენტარი